تو نیستی که ببینی ...

ماهی (غزلی از فاضی نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ٧:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/٢٧

 

من که در تنگ برای تو تماشا دارم

با چه رویی بنویسم غم دریا دارم؟

 

دل پر از شوق رهایی‌ست، ولی ممکن نیست

به زبان آورم آن را که تمنا دارم

 

چیستم؟! خاطره‌ی زخم فراموش شده

لب اگر باز کنم با تو سخن‌ها دارم

 

با دلت حسرت هم صحبتی‌ام هست، ولی

سنگ را با چه زبانی به سخن وادارم؟

 

چیزی از عمر نمانده‌ست، ولی می خواهم

خانه‌ای را که فروریخته برپا دارم

 

فاضل نظری، آن‌ها


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
چشم دیگر آهو (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/٢٠

 

ناگهان آیینه حیران شد، گمان کردم تویی

ماه پشت ابر پنهان شد، گمان کردم تویی

 

رد پایی تازه از پشت صنوبرها گذشت...

چشم آهوها هراسان شد، گمان کردم تویی

 

ای نسیم بی‌قرار روزهای عاشقی

هر کجا زلفی پریشان شد، گمان کردم تویی

 

سایه‌ی زلف کسی چون ابر بر دوزخ گذشت

آتشی دیگر گلستان شد، گمان کردم تویی

 

باد پیراهن کشید از دست گل‌ها ناگهان

عطر نیلوفر فراوان شد، گمان کردم تویی

 

چون گلی در باغ، پیراهن دریدم در غمت

غنچه‌ای سر در گریبان شد، گمان کردم تویی

 

کشته‌ای در پای خود دیدی یقین کردی منم

سایه‌ای بر خاک مهمان شد، گمان کردم تویی

 

فاضل نظری، آن‌ها 


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
بی‌زار (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ٧:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/۸

 

ای که برداشتی از شانه‌ی موری باری

بهتر آن بود که دست از سر من برداری

 

ظاهر آراسته‌ام در هوس وصل، ولی

من پریشان‌ترم از آنم که تو می‌پنداری

 

هرچه می‌خواهمت از یاد برم ممکن نیست

من تو را دوست نمی‌دارم اگر بگذاری

 

موجم و جرأت پیش آمدنم نیست، مگر

به دل سنگ تو از من نرسد آزاری

 

بی‌سبب نیست که پنهان شده‌ای پشت غبار

تو هم ای آینه از دیدن من بیزاری؟!

 

فاضل نظری، آن‌ها 


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
سفر 5 - می‌روی اما بدان (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱۱/٧

 

سکّه‌ی این مهر از خورشید هم زرین‌تر است

خون ما از خون دیگر عاشقان رنگین‌تر است

 

رود راهی شد به دریا، کوه با اندوه گفت

می‌روی اما بدان دریا ز من پایین‌تر است

 

ما چنان آیینه‌ها بودیم، رو در رو ولی

امشب این آیینه از آن آینه غمگین‌تر است

 

گر جوابم را نمی‌گویی، جوابم کن به قهر

گاه یک دشنام از صدها دعا شیرین‌تر است

 

سنگدل! من دوستت دارم، فراموشم نکن

بر مزارم این غبار از سنگ هم سنگین‌تر است

 

فاضل نظری، آن‌ها


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
سفر 4 – بی‌خبر (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ٥:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٩/٢۱

 

سفر مگو که دل از خود سفر نخواهد کرد

اگر منم که دلم بی تو سر نخواهد کرد

 

من و تو پنجره‌های قطار در سفریم

سفر مرا به تو نزدیکتر نخواهد کرد

 

ببر به بی‌هدفی دست بر کمان و ببین

کجاست آنکه دلش را سپر نخواهد کرد

 

خبرترین خبر روزگار بی‌خبری‌ست

خوشا که مرگ کسی را خبر نخواهد کرد

 

مرا به لفظ کهن عیب می‌کنند و رواست

که سینه‌سوخته از «می» حذر نخواهد کرد

 

فاضل نظری، آن‌ها 


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
دست خداحافظی (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٩/۱۸

 

بگذار اگر این بار سر از خاک برآرم

بر شانه‌ی تنهایی خود سر بگذارم

 

از حاصل عمر به هدر رفته‌ام ای دوست

ناراضی‌ام، اما گله‌ای از تو ندارم

 

در سینه‌ام آویخته دستی قفسی را

تا حبس نفس‌های خودم را بشمارم

 

از غربتم این قدر بگویم که پس از تو

حتی ننشسته‌ست غباری به مزارم

 

ای کشتی جان حوصله کن می‌رسد آن روز

روزی که تو را نیز به دریا بسپارم

 

نفرین گل سرخ بر این «شرم» که نگذاشت

یک بار به پیراهن تو بوسه بکارم

 

ای بغض فروخورده، مرا مرد نگهدار

تا دست خداحافظی‌اش را بفشارم

 

فاضل نظری، آن‌ها

 


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
طلوع می‌کند اکنون به روی نیزه سری (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۸/٦

 

نشسته سایه‌ای از آفتاب بر رویش

به روی شانه‌ی طوفان رهاست گیسویش

 

کجاست یوسف مجروح پیرهن چاکم

که باد از دل صحرا می‌آورد بویش

 

کسی بزرگتر از امتحان ابراهیم

کسی چنان که به مذبح برید چاقویش

 

نشسته است کنارش کسی که می‌گرید

کسی که دست گرفته به روی پهلویش

 

هزار مرتبه پرسیدم از خودم او کیست

که این غریب نهاده‌است سر به زانویش؟

 

کسی در آن طرف دشت‌ها نه معلوم است

کجای حادثه افتاده است بازویش

 

کسی که با لب خشک و ترک ترک شده‌اش

نشسته تیر به زیر کمان ابرویش

 

کسی‌ست وارث این دردها که چون کوه است

عجب که کوه ز ماتم سپید شد مویش

 

عجب که کوه شده چون نسیم سرگردان

که عشق می‌کشد از هر طرف به هر سویش

 

طلوع می‌کند اکنون به روی نیزه سری

که روی شانه‌ی طوفان رهاست گیسویش
 

فاضل نظری، آن‌ها


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
خاطره‌ی من (غزلی از فاضل نظری/ آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ٤:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٦/۱٦

 

پلک فرو بستی و دوباره شمردی

فرصت پنهان شدن نبود تو بردی

 

من که به پیروزی تو غبطه نخوردم

چون که شکستم، چرا دریغ نخوردی؟

 

دست تو را با سکوت و بغض گرفتم

دست مرا با غرور و خنده فشردی

 

این همه‌ی قصه‌ی تو بود که یک عمر

از همه دل بردی و دلی نسپردی

 

خاطره‌ها رفته‌اند! خاطره‌ی من

پس تو چرا مثل خاطرات نمردی

 

فاضل نظری، آن‌ها


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
تردید یقینی (غزلی از فاضل نظری / ان ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٤/۳۱

 

تقدیر نه در رمل نه در کاسه‌ی چینی‌ست؟!

آینده‌ی ما دورتر از آینه‌بینی‌ست

 

ما هرچه دویدیم، به جایی نرسیدیم

ای باد! سرانجام تو هم گوشه‌نشینی‌ست

 

از خاک مرا برد و به افلاک رسانید

این است که من معتقدم؛ عشق زمینی‌ست

 

یک لحظه به بخشایش او شک نتوان کرد

با این همه، تردید در این باره یقینی‌ست

 

شادم که به هر حال به یاد توأم، اما

خون میخورم از دست تو و باز غمی نیست

 

فاضل نظری، آن‌ها


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()
اسم و رسم (غزلی از فاضل نظری / آن ها)
نویسنده : سپهر - ساعت ٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٢/۸

 

چنان رسم زمان از یادها برده‌ست نامم را

که دیگر کوه هم پاسخ نمی‌گوید سلامم را

 

به خون غلتیده‌ام در زخم خنجرها و با یاران

وصیت کرده‌ام از هم نگیرند انتقامم را

 

قنوتم را کف دست شراب انگاشتند اما

من آن رندم که پنهان می‌کنم در خرقه جامم را

 

سر سجاده‌ام بودم که گیسوی تو در هم ریخت

نظرهای حلال و آرزوهای حرامم را

 

فراموشی حریری از غبار افکنده بر سنگی

ازین پس می‌نوازد عطر تنهایی مشامم را

 

فاضل نظری، آن‌ها 


comment هرچه می خواهد دل تنگت بگو ... ()